Letras de canciones
Vota: +2


Idiomas
       

Traducción automática
  
NOTA IMPORTANTE El uso de traducciones automáticas suele dar resultados inesperados.
 
Comentarios

Elizamburu de Sara, en Lapurdi, do século XIX. Para moitos, o poeta popular vasco máis grande. Se a vida agrícola feliz existe, se pode existir, dificilmente poderemos cantala de forma máis bela. Se fose imposible, xa temos como estrañar a súa posibilidade de forma conmovedora.

Aparece en la discografía de

Ikusten duzu goizean


Vela pola mañá, coas primeiras luces, nun outeiro,
unha casiña de fachada refulxente, entre catro carballos,
cun canciño branco no portal e á beira un manancial?
Alí vivo eu, tranquilamente.

Aínda que non sexa un pazo, quero a miña casa natal,
elixida polos meus devanceiros. Fóra da casa atópome
como se estivese perdido. Como alí nacín
Alí deixarei este mundo se non perdo o sentido.

Teño na casa as miñas propias aguilladas, legóns, arados,
xugos e correas. Polo momento sóbrame, por todas partes,
gran do ano pasado. Non morreremos de
fame, se este produce igual.

Tres vacas pacen no pradocheos de leite os ubres
coas súas becerras e xatos. Hai dous bois de cara branca
e lombo negro, con grandes cornos, carneiros, tenros años,
cabras e ovellas; todos eles son meus.

Non hai no mundo home ningún, nin príncipe nin rei, máis
feliz cá a min. Teño unha muller, un fillo, unha filla,
por outra parte boa saúde, e ademais
suficientes bens. Que máis podo pedir?

Comezo o meu labor pola mañá pero cando chega a noite
son dono da mesa. Cando casei coa miña muller
fíxenme cunha boa cristiá.En días de abstinencia,
non introducirá no pote óso ningún de touciño,
nin tan sequera por descuido.

Piarres é o meu fillo, moi espabilado para o novo que é.
Moi cedo leva xa o rabaño aos pasteiros. Se segue
os meus pasos, como parece que fará, non perderá a facenda.

A miña filla Kattalin, aos seus once anos, parécese á súa nai.
Ten os seus mesmos ollos, parecen o fondo do ceo azul.
Creo que co tempo, polo que vexo, se converterá nunha boa muller.

Ao vivir sobradamente, non debemos na terra
deixar famento ao compañeiro. A necesidade nunca chama
á porta da nosa casa, agás no caso de que dispoñamos
dun bo banquete e haxa un sitio ao noso carón.

A miña muller María é unha muller traballadora, non
demasiado corpulenta. Cun sorriso consigo na casa canto ben quero.
Pido a sorte de rematar a miña vida como a comecei.










 
PUBLICIDAD
PUBLICIDAD

 

LO + EN CANCIONEROS.COM

 

HOY DESTACAMOS
Año Violeta

el 10/09/2017

En el marco de las celebraciones por el centenario del nacimiento de Violeta Parra, su hija Isabel y su nieta Tita actuarán en Portugal, Francia y en un concierto especial del Festival BarnaSants, en donde el día antes de su presentación recibirá en el Ayuntamiento de Barcelona, de la mano de su alcaldesa Ada Colau, el Premio a la Trayectoria.

HOY EN PORTADA
Nuevo cancionero y discografía

por Luis García Gil el 11/09/2017

En la voz de Sílvia Pérez Cruz parecen morar todas las patrias. Melancólica y misteriosa Sílvia Pérez Cruz recorre los atlas sonoros del sentimiento, los paisajes recónditos de la memoria, los secretos que el viento deja en los atardeceres. Su canción, la que ella dibuja en los labios, fluye armoniosa y latente desde su origen. Presentamos el nuevo cancionero y discografía de Sílvia Pérez Cruz

 



© 2017 CANCIONEROS.COM, CANDIAUTOR 2010 SL

Notas legales

Qué es cancioneros
Aviso legal
• Política de privacidad

Servicios

Contacto
Cómo colaborar
Criterios
Estadísticas
Publicidad

Síguenos

   

 

Acceso profesional