Iolanda

Isto non pode ser máis ca unha canción,
quixera que fora unha declaración de amor
romántica, sen reparar en formas tales
que poñan freo ao que sinto agora a “raudales”
Ámote, ámote, eternamente ámote.

Se me faltases non vou morrer,
se hei de morrer quero que sexa contigo.
A miña soidade séntese acompañada,
por iso, ás veces sei que preciso
a túa man, a túa man, eternamente a túa man.

Cando te vin, sabía que era certo
este temor de atoparme descuberto.
Ti íspesme con sete razóns,
ábresme o peito sempre que me enches
de amores, de amores, eternamente de amores.

Se algunha vez me sinto derrotado,
renuncio a ver o sol cada mañá,
rezando o credo que me ensinaches,
miro a túa cara e digo na ventá
Iolanda, Iolanda, eternamente Iolanda.
Iolanda, Iolanda, eternamente Iolanda.