Letras de canciones
Vota: +0


Idiomas
 

Traducción automática
       
NOTA IMPORTANTE El uso de traducciones automáticas suele dar resultados inesperados.
 
Aparece en la discografía de

Nisciuno


Ho distratto il corso naturale delle cose
Metto la sveglia ogni domenica del mese
Per pensare a tutto quel che avrò da fare
Non ho scuse.
Senza te ho tempo a sufficienza per ricominciare
Rileggo i libri che hai lasciato lì, sul tuo scaffale
Direi che ne sono responsabile
Nella città che hai lasciato dentro di me
Lo spazio è poco abitabile e sento
La vita mi sta ridando il tempo di andare
Dove non è mai finito niente

(E nun ce stai tu mmiezo ’a ggente)

‘Stu maletiempo m’ha fatto vede’
‘na stella argiento
ca ha lassato annuro a chi vo’ sta isso sulo
Vierno fa festa
Mmiezo ‘e mmane aperte
Nun può aspetta’ sulo turmiente
Si è cagnato ‘o viento

Ho capito che non sono mai stato un amore
Facile da tenere a bada sotto il peso
Del suo dolore naturale
Non posso più farmi male.
Nella città che hai lasciato dentro di me
Non ho voluto abitarci a stento
La vita mi sta sfidando e voglio sentire
Una canzone che parli all’orecchio di qualcuno

(Ma nun ’a canta nisciuno)

‘Stu maletiempo m’ha fatto vede’
‘na stella argiento
ca ha lassato annuro a chi vo’ sta isso sulo
Tiempo fa festa
Mmiezo ‘e mmane aperte
Nun può aspetta’ sule turmiente
Si è cagnato ‘o viento

Ho dimenticato tutte quante le parole
E la distanza che ai miei occhi
Le rendeva sempre nuove,
pronte a fiorire qui sotto
il sole di un altro giorno e di un’altra complicazione
del tuo difetto di voler sembrare sempre così opportuno.

(E mo nun si cchiù nisciuno)







 
PUBLICIDAD
PUBLICIDAD

 

LO + EN CANCIONEROS.COM
 
Más nuevoMás leídoMás votado
PUBLICIDAD

 

HOY DESTACAMOS
Novedad discográfica

por Carles Gracia Escarp el 08/06/2026

Pasión Vega presenta en concierto su nuevo disco Pasión Almodóvar con una selección de canciones que forman parte del universo cinematográfico del director manchego Pedro Almodóvar.

HOY EN PORTADA
Historias de vida

por Carles Gracia Escarp el 15/06/2026

Abril de 2026. Una visita a Cuenca. La ciudad alta parece casi inalcanzable pero se va abriendo al paso del caminante y se descubre a pinceladas, se avanza lentamente con atención a los detalles, te va envolviendo su generosa ofrenda de ocres, una esencia dulce de calles antiguas, escenario de historias de vida que fueron y van arriba y abajo. Cuenca, refugio de miradas eternas que en sus horizontes van quedando guardadas, también en nuestra memoria. Cuenca, la de la piel quebrada por hoces y ríos, la que celebró en el siglo XX su poeta Federico Muelas, la que envejece y revive en el XXI y cada día.

 



© 2026 CANCIONEROS.COM