Letras de canciones
Vota: +0


Idiomas
  

Traducción automática
      
NOTA IMPORTANTE El uso de traducciones automáticas suele dar resultados inesperados.
 
Comentarios

Varias estrofas de la canción cantadas en napolitano

Aparece en la discografía de

'Ntonietta (Torino, 1959)


Viene da una stanza vuota
fuori Porta Nuova,
con un bel vestito di ciniglia addosso.
Con le mani sopra gli occhi,
alla fermata per il tram, che senza manovratore
a folle corsa, attraverserà la città.

Ha la pelle bianca, di mattina stanca,
alla catena di montaggio, e un raggio di sole
entra dalla finestra del capo che la spia.

"Madamì, tu mi chiami Napolì,
ma accussì me so' 'mparata a vule' bbene
mmiez'a famma e miez'o scuorno"
'Ntonietta chiagne
a fernetura 'e juorno.

Pe' te sta' vicino
se ne jette 'nfunno, chistu suonno.
Da Torino 'o Monte 'e Cristalline
pe' ccurrivo, pe' nun sta mai sulo.

Apri bene gli occhi quando parli dell'estate
dell'ottantasei, il sole è una macchia scura
se gli stai vicino.
Ed io sentivo l'ombra dei tuoi passi
camminare sopra i miei che non avevano
distanza, e non sentivano abbastanza
il peso delle tue bugie.
Chi meglio di te può correre?
Se l'unico amore,
fino a quest'ora,
ha avuto una gamba sola.

Tienelo a mmente, nun se venne 'o core
chi s'arrenne sulo pe' 'nu mumento.
Quanno fernesce 'o juorno
s'acconcia 'a terra 'n funno.

Pe' te sta' vicino
Se ne jette 'nfunno, chistu suonno
Da Torino 'o Monte 'e Cristalline
Pe' ccurrivo, pe' nun sta mai sulo.

(2013)







 
PUBLICIDAD
PUBLICIDAD

 

LO + EN CANCIONEROS.COM
 
Más nuevoMás leídoMás votado
PUBLICIDAD

 

HOY DESTACAMOS
Novedad discográfica

por Carles Gracia Escarp el 08/06/2026

Pasión Vega presenta en concierto su nuevo disco Pasión Almodóvar con una selección de canciones que forman parte del universo cinematográfico del director manchego Pedro Almodóvar.

HOY EN PORTADA
Historias de vida

por Carles Gracia Escarp el 15/06/2026

Abril de 2026. Una visita a Cuenca. La ciudad alta parece casi inalcanzable pero se va abriendo al paso del caminante y se descubre a pinceladas, se avanza lentamente con atención a los detalles, te va envolviendo su generosa ofrenda de ocres, una esencia dulce de calles antiguas, escenario de historias de vida que fueron y van arriba y abajo. Cuenca, refugio de miradas eternas que en sus horizontes van quedando guardadas, también en nuestra memoria. Cuenca, la de la piel quebrada por hoces y ríos, la que celebró en el siglo XX su poeta Federico Muelas, la que envejece y revive en el XXI y cada día.

 



© 2026 CANCIONEROS.COM