Letras de canciones
Vota: +2


Idiomas
  

Traducción automática
      
NOTA IMPORTANTE El uso de traducciones automáticas suele dar resultados inesperados.
 
Comentarios

Adaptació: Enric Barbat

Aparece en la discografía de

Victòria


Versión de Guillermina Motta
Victòria, jo crido victòria,
estic ple d'eufòria, la dona ha fugit!.

Si casi em sembla mentida,
després de mil dies reviure de nou.
Tornar a trobar els vells amics i un altre cop la mamà.

Victòria, jo crido victòria,
estic en la glòria, la dona ha marxat!

He tingut tanta alegria quan aquesta matinada
he vist que havia aixecat el vol.
Des de que se que no la tinc,
salto, corro, vaig i vinc,
talment un boig, gràcies a Deu!
Que m'ha salvat de tota una vida lligat,
portant la dona a coll com si fos una creu.

Mariner, com t'ho agraeix-ho,
m'has posat un pont de plata
i m'he pogut escapar.
Jo ja estava condemnat a viure sacrificat
com el gos mes infeliç.

Victòria, jo crido victòria,
estic ple d'eufòria, la dona ha fugit!

Em sento trist per aquest home
tan curt de vista que se l'ha emportat.
quan destapi la cassola i vegi qui li ha tocat.

Victòria, sagrada victòria,
estic ple d'eufòria, la dona ha marxat!

1 Comentario
#1
HORACIO BULTRI
ARGENTINA
[08/01/2022 14:59]
Vota: +0
Es "araca", no "saraca"!!!
Una saraca es una sardina seca
En cambio ARACA en lunfardo es un grito de aviso "¡araca que ...!", "¡guarda que ...!", "¡cuidado que ...!"






 
PUBLICIDAD
PUBLICIDAD

 

LO + EN CANCIONEROS.COM
 
Más nuevoMás leídoMás votado
PUBLICIDAD

 

HOY DESTACAMOS
Novedad discográfica

por Carles Gracia Escarp el 08/06/2026

Pasión Vega presenta en concierto su nuevo disco Pasión Almodóvar con una selección de canciones que forman parte del universo cinematográfico del director manchego Pedro Almodóvar.

HOY EN PORTADA
Historias de vida

por Carles Gracia Escarp el 15/06/2026

Abril de 2026. Una visita a Cuenca. La ciudad alta parece casi inalcanzable pero se va abriendo al paso del caminante y se descubre a pinceladas, se avanza lentamente con atención a los detalles, te va envolviendo su generosa ofrenda de ocres, una esencia dulce de calles antiguas, escenario de historias de vida que fueron y van arriba y abajo. Cuenca, refugio de miradas eternas que en sus horizontes van quedando guardadas, también en nuestra memoria. Cuenca, la de la piel quebrada por hoces y ríos, la que celebró en el siglo XX su poeta Federico Muelas, la que envejece y revive en el XXI y cada día.

 



© 2026 CANCIONEROS.COM