Letras de canciones
Vota: +0


Idiomas
   

Traducción automática
     
NOTA IMPORTANTE El uso de traducciones automáticas suele dar resultados inesperados.
 
Comentarios

Adaptació: Miquel Pujadó

Avui tu i jo estem citats


Versión de Georges Brassens
Versión de Eva Dénia
Versión de Miquel Pujadó
Monsenyor, l’astre del dia,
com no n’estic admirat,
em nega el foc, p’rò el seu foc pot confitar-se’l:
avui tu i jo estem citats.
La llum que a mi més m’agrada
és la dels teus ulls de gat.
La resta, m’importa un rave.
Avui tu i jo estem citats.

Monsenyor, el meu propietari,
com tot li ho tinc devastat,
em treu del pis, p’rò el seu pis pot confitar-se’l:
avui tu i jo estem citats.
La llar que a mi més m’agrada
dins del teu cos l’he trobat.
La resta, m’importa un rave:
avui tu i jo estem citats.

La dona que em té a dispesa,
com hi estic massa endeutat,
en nega el plat, p’rò el seu plat pot confitar-se’l:
avui tu i jo estem citats.
El tall que a mi més m’agrada
és el del teu coll nacrat.
La resta, m’importa un rave:
avui tu i jo estem citats.

El meu patró, el vell notari,
com no rendeixo al seu grat,
em nega el sou, p’rò el seu sou pot confitar-se’l:
avui tu i jo estem citats.
El sou que a mi més m’agrada
és un bes teu al comptat.
La resta, m’importa un rave:
avui tu i jo estem citats.

Sa Majestat Financera,
en no aprovar el meu posat,
guarda el seu or, p’rò el seu or pot confitar-se’l:
avui tu i jo estem citats.
La joia que més m’agrada
és el teu cor ple d’esclat.
La resta, m’importa un rave:
avui tu i jo estem citats.







 
PUBLICIDAD
PUBLICIDAD

 

LO + EN CANCIONEROS.COM
 
Más nuevoMás leídoMás votado
PUBLICIDAD

 

HOY DESTACAMOS
Novedad discográfica

por Carles Gracia Escarp el 08/06/2026

Pasión Vega presenta en concierto su nuevo disco Pasión Almodóvar con una selección de canciones que forman parte del universo cinematográfico del director manchego Pedro Almodóvar.

HOY EN PORTADA
Historias de vida

por Carles Gracia Escarp el 15/06/2026

Abril de 2026. Una visita a Cuenca. La ciudad alta parece casi inalcanzable pero se va abriendo al paso del caminante y se descubre a pinceladas, se avanza lentamente con atención a los detalles, te va envolviendo su generosa ofrenda de ocres, una esencia dulce de calles antiguas, escenario de historias de vida que fueron y van arriba y abajo. Cuenca, refugio de miradas eternas que en sus horizontes van quedando guardadas, también en nuestra memoria. Cuenca, la de la piel quebrada por hoces y ríos, la que celebró en el siglo XX su poeta Federico Muelas, la que envejece y revive en el XXI y cada día.

 



© 2026 CANCIONEROS.COM