Letras de canciones
Vota: +0


Idiomas
       

Traducción automática
  
NOTA IMPORTANTE El uso de traducciones automáticas suele dar resultados inesperados.
 
Comentarios

Azpeitia, no medio de Guipúscoa, foi sempre un pobo rico. Mesmo a campá óese a de Loyola. Por orixe, podes exhibir sangue distinguido e dote abundante. Pero aínda así, difícil casar con quen che gusta. A non ser que te enganen, sendo como é a principal industria de Azpeitia “a máquina vaciladora”.

Aparece en la discografía de

Din don


Din-don, din-don.
Agora son as once,
din-don, din-don,
axiña as doce.
Dun! Deu a unha,
din-don, as dúas,
Azpeitia non ten
un reloxo coma este.


O meu tío, procurador
o meu pai, alcalde
as miñas irmás, mestras
casa comigo.
Ai! Mírame, pobriña.
Contestádeme:
Como casades
con esa xente?

O meu avó, reloxeiro
a miña tía, costureira
o meu irmán, misioneiro
casa comigo.
Ai! Mírame pobriña,
e contestádeme:
Como casades
con esa xente?

No centro de Gipúzkoa,
baixo o Izarraitz,
ben entrado o val de Urola,
na aldea, pobriña,
e contestádeme:
Como casades
con esa xente?

1 Comentario
#1
lie
españa
[03/05/2017 14:16]
Vota: +0
Hau Azkoitiarran abestia da, eta ez Azpeitikoa. Bertan esaten duen bezala Azkoitixek bezalako erlojurik ez dauke Azpeitixek






 
PUBLICIDAD
PUBLICIDAD

 

LO + EN CANCIONEROS.COM
 
Más nuevoMás leídoMás votado
PUBLICIDAD

 

HOY DESTACAMOS
Novedad discográfica

por Carles Gracia Escarp el 08/06/2026

Pasión Vega presenta en concierto su nuevo disco Pasión Almodóvar con una selección de canciones que forman parte del universo cinematográfico del director manchego Pedro Almodóvar.

HOY EN PORTADA
Historias de vida

por Carles Gracia Escarp el 15/06/2026

Abril de 2026. Una visita a Cuenca. La ciudad alta parece casi inalcanzable pero se va abriendo al paso del caminante y se descubre a pinceladas, se avanza lentamente con atención a los detalles, te va envolviendo su generosa ofrenda de ocres, una esencia dulce de calles antiguas, escenario de historias de vida que fueron y van arriba y abajo. Cuenca, refugio de miradas eternas que en sus horizontes van quedando guardadas, también en nuestra memoria. Cuenca, la de la piel quebrada por hoces y ríos, la que celebró en el siglo XX su poeta Federico Muelas, la que envejece y revive en el XXI y cada día.

 



© 2026 CANCIONEROS.COM