Lo temps és tal
(Ausiàs March - Raimon)
requer amor, cascun trobant son par:
lo cervo brau sent en lo bosc bramar
e son fer bram per dolç cant és tengut;
agrons e corbs han melodia tanta
que llur semblant, delitant, enamora.
Lo rossinyol de tal cas s'entrenyora,
si lo seu cant sa enamorada espanta.
E doncs, si em dolc, lo dolre m'és degut
com veig amats menys de poder amar
e lo grosser per apte veig passar:
amor lo fa ésser no conegut.
E d'açò em ve piadosa complanta
com desamor eixorba ma senyora,
no coneixent lo servent qui l'adora,
ne vol pensar qual és s'amor ne quanta.
No com aquell qui son bé ha perdut,
metent a risc si poria guanyar,
he vós amat que em volguésseu amar:
deliberat no só en amor vengut.
Tot nuu me trop, vestit de grossa manta:
ma voluntat, amor la té en penyora
e ço de què mon cor se adolora
és com no veu ma fretura, que és tanta.
Llir entre cards, ab milans caç la ganta
i ab lo branxet la llebre corredora:
assats al món cascuna és vividora
e mon pit flac lo passi de Rams canta.
(1997)
La cantante, flautista y compositora catalana Magalí Sare presenta Descasada, un trabajo entre la investigación antropológica y la libertad musical. Sare se sitúa en una escena de mujeres altamente formadas que han redefinido la canción de autor contemporánea.
En Barcelona tenemos la suerte de poder disfrutar de una cada vez más numerosa comunidad de artistas argentinos que habitan la ciudad y que enriquecen nuestra vida cultural. Con pocos días de diferencia tres de ellos han presentado sus respectivos trabajos discográficos en diversos espacios: en una librería abierta a la música, en la sede de un extraordinario refugio asociativo de Sants y en el auditorio de una biblioteca histórica.
La última edición del BarnaSants, la primera dirigida por Marçal Girbau, ha reducido un 40% el número de conciertos pero ha aumentado un 33% la asistencia y la venta de entradas. Girbau, que ha valorado positivamente esta 31 edición en la rueda de prensa celebrada hoy en Barcelona, ha apostado por menos fechas, más peso artístico y producciones propias con recorrido. Y una vez más se ha reivindicado la creación del Ateneu de la Cançó.