Verde gaio


As penas do verde gaio
son verdes e amarelas,
non me toques senón caio
non me rómpa-las canelas.

O do verde gaio o do rastrastrás
quero o meu amor quero o meu rapaz,
o do verde gaio o do rustrustrús
quero o meu amor quero ben Xesús.

Oh señora Ana, señora María,
o seu galo canta i o meu asubía,
o señora Ana o seu galo deu
unha latadiña na cara do meu.

Vai tu vai tu vai ela
vai tu pra casa dela,
vai tu vai tu vai ela
vai tu pra casa dela.…

Meu caño, meu cañonciño,
todos che chaman pequeno,
a mi me pareces grande
co cariño que che teño.

E do meu gosto
é da miña opiniao,
é da madeira mais fina
da raíz do coração. …

O cariño que che teño
e mais o que che hei de ter,
colle na folla dun toxo
e mar non a ha de encher.
Anubía i anubía
i anque anubía non chove
o meu amor está malo
anque está malo non morre.
Idiomas

Esta canción aparece en la discografía de
LO + LEÍDO
1.
El entretenimiento nos hace felices. La cultura nos hace libres
[26/10/2026] por Xavier Pintanel

Publicaba ayer el periodista musical Jordi Bianciotto, en El Periódico de Catalunya, un artículo sobre el fracaso del Feroe Festival, cuya segunda edición, impulsada por el periodista y promotor Albert Puig, se ha cancelado por la escasa venta de entradas.

2.
Pablo Milanés ante el tiempo implacable
[10/11/2026] por Xavier Pintanel

Para vivir: El implacable tiempo de Pablo Milanés, dirigido por su hijo Fabián Pizani y presentado en el festival In-Edit de Barcelona, combina el recorrido biográfico con el retrato íntimo de los últimos días del trovador cubano. Una mirada marcada por el amor de un hijo hacia su padre y por la serenidad con la que el músico afronta la cercanía de la muerte.

3.
Nicaragua necesita la canción de Luis Enrique Mejía Godoy
[10/11/2026] por Xavier Pintanel

El documental Nicaragua necesita una canción de Miquel Carrillo, proyectado el pasado 5 de noviembre en el marco de la 24.ª edición del festival In-Edit de Barcelona, se acerca al trovador nicaragüense Luis Enrique Mejía Godoy desde su segundo exilio en Costa Rica y conecta su experiencia con la de jóvenes compatriotas refugiados en Barcelona. La música acompaña un relato sobre la memoria de una revolución, la represión y la necesidad de seguir cantando cuando se pretende imponer el silencio.

4.
Zenet, las manos y la voz
[10/11/2026] por María Gracia Correa

Enmarcado en el Festival Internacional de Jazz en Sevilla, el cantante y compositor Zenet ha presentado en diversos escenarios de esta provincia su nuevo espectáculo: Las manos y la voz, que también da nombre a su último disco, publicado a finales de 2025, un trabajo íntimo y muy personal en el que rinde homenaje a José Taboada, su guitarrista durante muchos años y compañero en la música, ya ausente.