Les meuques
el gran silenci impressionant,
baixeu, Senyor, prego submís.
Això no és pas el paradís.
Les meuques quan se'n van al catre
troben clients de quatre en quatre.(*)
Cada una ho fa al seu tarannà
amb el primer porc... que té a mà.
Quan la pluja les ha calat,
a mi em demanen un parrac
per fer-lo servir si no més
com un paraigua... ben entès.
Jo me'n ben fumo; sóc guapet;
per tant, m'ho fan ben baratet.
Els agrado, prou ho sé;
doncs me'n serveixo i al carrer.
És immoral per una nit
al paradís trobar un llit,
tal com volen els carnissers
i estraperlistes de calés,
enterramorts i vells notaris,
tots els marxants protocol·laris
i aquell burot tan animal
és immoral!
Sigui com sigui, és ben tronat.
Veniu, Senyor, veniu aviat,
porteu-me amb vós al paradís...,
poc que m'agrada aquest país!
(*) También se puede decir: "Les meuques a posta del sol troben senyors vestits de dol."
La cantante, flautista y compositora catalana Magalí Sare presenta Descasada, un trabajo entre la investigación antropológica y la libertad musical. Sare se sitúa en una escena de mujeres altamente formadas que han redefinido la canción de autor contemporánea.
En Barcelona tenemos la suerte de poder disfrutar de una cada vez más numerosa comunidad de artistas argentinos que habitan la ciudad y que enriquecen nuestra vida cultural. Con pocos días de diferencia tres de ellos han presentado sus respectivos trabajos discográficos en diversos espacios: en una librería abierta a la música, en la sede de un extraordinario refugio asociativo de Sants y en el auditorio de una biblioteca histórica.
La última edición del BarnaSants, la primera dirigida por Marçal Girbau, ha reducido un 40% el número de conciertos pero ha aumentado un 33% la asistencia y la venta de entradas. Girbau, que ha valorado positivamente esta 31 edición en la rueda de prensa celebrada hoy en Barcelona, ha apostado por menos fechas, más peso artístico y producciones propias con recorrido. Y una vez más se ha reivindicado la creación del Ateneu de la Cançó.