Jastemma
dint'o a 'sta canzone se so' aperte tutte 'e porte,
e dint'a chistt'uocchie 'o munno.
Va truva' qua' juorno ca dimane nun è ajere
torna 'stu penziero comme scenne a mmare 'o cielo
fantasia 'e tutte 'e fujente.
Suonno scetato 'a coccheruno
mo simmo dduje figli 'e nisciuno.
'A vita attuorno è crisciuta,
ammore mio, è sultanto 'na sagliuta.
Nnant'a Ddio, simmo sante 'e 'na jastemma
braccia aperte, voce 'e chistu core 'm pietto.
Penzo a tte, vocca astretta 'e 'na jastemma,
annascuso, cerca 'o sole a terra 'nfosa.
Core 'e mamma fa felice a te vo e t''o ddice
cantale 'e ccanzone ca fanno senti' 'o rummore
'e 'sta vita ca nun cagne
Va truva' qua juorno ca comme fanno 'e criature
passasse 'sta freva e a puesse vede' a luntano
'ncielo mmiezo a ll'ati stelle.
Suonno scetato 'a coccheruno
mo simmo dduje figli 'e nisciuno.
'A vita attuorno è crisciuta,
ammore mio, è sultanto 'na sagliuta.
Nnant'a Ddio, simmo sante 'e 'na jastemma
braccia aperte, voce 'e chistu core 'm pietto.
Penzo a tte, vocca astretta 'e 'na jastemma,
annascuso, cerca 'o sole a terra 'nfosa.
Chi songo io, chiedancello a' chitarra cu 'o maneco stuorto
isola senza puorto, è muorto 'o mare e 'o vedette 'a luntanto,
pane song'io p''a carestia d''e suonne, notte p''o juorno che vvene
nato senza 'na nuvena. P'arrostere 'o ccaso cu' 'o fummo 'e 'na cannela,
'a stessa cera song'io, 'o mare niro song'io.
So' muntagna 'e paura, so' 'sta voce ca me spoglia annuro si canto,
si prego 'e sante. Si dico ca nun è stato niente, si ll'ùrdema parola cagna l'accento
si 'o core 'o tengo pe'' mmane 'o porto a tte chiano chiano.
E accussì po succede ca io songo 'na spina, so 'nu fuosso scavato nd'a lengua
d''o bbuono guaglione, 'o magna' sotto 'o straccio 'e cucina e tu si 'a famma.
Casa 'e ferraro, spito 'e lignamme.
Chi song'io? So' muntagna 'e paura. So' 'sta voce ca me spoglia annuro si prego 'e sante
e a te, te canto.
Joan Manuel Serrat acompañará a Jofre Bardagí en la puesta de largo de Jofre Bardagí interpreta Serrat, un proyecto que revisita el cancionero de Serrat desde una mirada contemporánea y profundamente personal, y que conecta memoria familiar, legado musical y presente creativo.
El cantautor cubano Silvio Rodríguez dio a conocer en el Hay Festival de Cartagena de Indias (Colombia) Silvio Rodríguez, diario de un trovador, un libro que reúne textos inéditos de su cuaderno personal en diálogo con 143 fotografías del argentino Daniel Mordzinski, fruto de más de dos décadas de encuentros, viajes y trabajo compartido.
El Secreto de los Arbustos, estrenado en noviembre pasado, surge del encuentro entre la cantautora chilena Pascuala Ilabaca y la orquesta SdC Big Band, y articula once composiciones que dialogan con realidades sociales, emocionales y políticas desde una sonoridad abierta y colectiva.
La cantante Rosa León publica Como la cigarra, el primer avance de Cartas de amor a María Elena Walsh, un proyecto producido por Alejo Stivel que reivindica la obra adulta de la creadora argentina desde el respeto, la admiración y la fidelidad a su espíritu.
Panical, el nuevo trabajo del quinteto Alba Careta Group, producido por Shai Maestro, profundiza en la identidad, la memoria y la fuerza de los referentes femeninos desde un lenguaje de jazz contemporáneo y personal.