Maitia nun zira
Quizais cambiou o teu designio? Dixéchesme, unha e outra vez que eras miña.
Son a de sempre, non cambiei, o meu corazón decidiu amarte a ti.
Un pai ciumento provocou isto. El prívame de verte e de falar contigo.
Pai ciumento, mandas á túa filla, como se fuxises de min, a ese convento.
De todas as formas non ingresará monxa.
Mantemos a nosa palabra, xa nos prometemos, é a pura verdade.
Vén verme cabalgando no teu cabalo, vén consolarme, a escondidas do meu pai.
Teño cumpridos vintecatro anos, dentro doutro máis,
xa non terei que preocuparme do meu pai.
A todas as fillas lles digo: "fixádevos en min, facede o que eu vos digo.
Mentres son novas, a disciplina é boa!
Cando sexan maiores, será tarde entón; ben que o sei".
A canción de amor máis estendida, seguramente, de Iparralde. Non haberá vasco que non a tivese, cando menos, tarareado algunha vez. Os amantes aos que, ás veces, separa a relixión, nesta ocasión, o convento úneos máis estreitamente. Por sorte, os pais ciumentos non sempre saen gañadores.
En este mundo actual dominado por una élite de tiburones ávidos de sangre y dinero, forjadores de un mundo autoritario, genocida, explotador y censor, Silvio nos trae desde su bloqueada isla, nuevas y viejas canciones como si hubieran sido escritas anteayer para darnos un abrazo de esperanza, esperanza, esperanza blanca, roja o negra pero con amor.
El cantautor mexicano Alejandro Santiago, vinculado con la trova contemporánea mexicana, murió el 22 de septiembre de 2026 en una clínica de Cuernavaca, Morelos, después de un prolongado periodo de hospitalización. A lo largo de más de cuatro décadas de trayectoria publicó siete discos de manera independiente y llevó sus canciones a escenarios de México, Estados Unidos, Latinoamérica y Europa.
Durante el periodo de la Unidad Popular en Chile, la efervescencia creativa dio lugar a proyectos artísticos ambiciosos. Entre ellos destaca Los Siete Estados, un ballet concebido por el coreógrafo y director del Ballet Nacional Chileno, Patricio Bunster, que reunió en un mismo espacio de experimentación al cantautor Víctor Jara, al compositor peruano Celso Garrido-Lecca, al Ballet Nacional, a la Orquesta Sinfónica de Chile y a una nómina imprescindible de la Nueva Canción Chilena y movimientos afines: Inti-Illimani, Isabel Parra, Los Blops, Patricio Castillo y el grupo cubano Manguaré.
El cantautor italo-argentino Piero falleció el miércoles 7 de octubre en Buenos Aires a los 81 años, después de más de seis décadas de trayectoria. Autor e intérprete de canciones como Mi viejo, Para el pueblo lo que es del pueblo, Que se vayan ellos y Pedro Nadie, desarrolló una obra en la que convivieron la canción popular, el compromiso social y un repertorio centrado también en la paz y la solidaridad.
Frank Delgado publica Archivos Descalcificados, un disco grabado en 2018 que reúne diez canciones que habían quedado fuera de trabajos anteriores. El álbum cuenta con arreglos y guitarras de Yibrán Rivero y funciona, según explica el propio cantautor cubano, como una recopilación lógica de composiciones pertenecientes a momentos muy distintos de su trayectoria, algunas escritas hace más de cuarenta años y otras hace más de veinte.