Pouco a pouco
nem a luz da rua, nem a gente ajuizada,
encontrei o teu olhar melancolico e errante
como a nevoa que hã no porto de madrugada.
Pegueite na mão, na noite me seguiste
caozinho perdido que pediu o meu carino
e encheste de cores a minha triste cama
vermelhos de sol-por e de verdes do milho.
E o meu refugio foi
o teu refugio tambem.
Eras jovem e bonita.
Comecei a brincar e depois
a gostar de ti,
pouco a pouco.
E ja me acustumei pouco a pouco ao teu nome
ao calor do teu corpo e as tuas palavras,
e aos gestos que fazes quando poes a mesa.
e ao son dos teus passos quando sobes as escadas
e ao perfume das maos que cada noite
envolviam o meu corpo, como uma renda fina.
Mas, tudo acabo quando tu me disseste:
«Vou procurar o sol. É muito oscura a casa.».
«Ninguem espera por mim,
obrigada João...»
Eras jovem e bonita.
De repente me vi
sem o que ja perdi,
pouco a pouco.
E tanto frio senti en noites de verão
que maldice mil vezes a pequena taverna.
Quantas tardes levei as lagrimas ao rio.
Quantas noites passei em branco, como a luzerna.
Mas ja me habituei tambem a viver só
sem rasgar os papeis nem as fotografias.
Se hã fome, como pão. Se hã frio, acendo lume.
E penso: «se hoje choveu, amanhã vai melhorar».
E volto a esse cafe
e penso que talvez,
eres jovem e eu sou louco.
Mas foi passando o tempo
e eu fui-te esquecendo
pouco a pouco.
Adaptação: Alexandre O'Neil
La cantante, flautista y compositora catalana Magalí Sare presenta Descasada, un trabajo entre la investigación antropológica y la libertad musical. Sare se sitúa en una escena de mujeres altamente formadas que han redefinido la canción de autor contemporánea.
En Barcelona tenemos la suerte de poder disfrutar de una cada vez más numerosa comunidad de artistas argentinos que habitan la ciudad y que enriquecen nuestra vida cultural. Con pocos días de diferencia tres de ellos han presentado sus respectivos trabajos discográficos en diversos espacios: en una librería abierta a la música, en la sede de un extraordinario refugio asociativo de Sants y en el auditorio de una biblioteca histórica.
La última edición del BarnaSants, la primera dirigida por Marçal Girbau, ha reducido un 40% el número de conciertos pero ha aumentado un 33% la asistencia y la venta de entradas. Girbau, que ha valorado positivamente esta 31 edición en la rueda de prensa celebrada hoy en Barcelona, ha apostado por menos fechas, más peso artístico y producciones propias con recorrido. Y una vez más se ha reivindicado la creación del Ateneu de la Cançó.