Retorn
que no obrissis la porta.
No saber el teu telèfon.
No poder recordar
allà on ens vam conèixer.
Havia de ser un joc.
Estrictament un joc.
N'hauria d'haver après:
no cal tornar a la casa
ni quan t'hi hagis deixat
les ulleres de sol.
Senyora innominada, malcasada silent,
no volia mai més exercir de consol
ni sentir més històries. En tenia el propòsit.
Senyora innominada, m 'he tomat a fallar.
Tu deus ser diferent, malcasada silent..
La clau era oblidar-ho.
No tornar l'endemà.
Més encara: sortir
de ciutat amb avió
tan lluny com fos possible.
I aguantar una setmana
sense fer cap pregunta.
No posar-me al telèfon
per por que fossis tu.
Escapar, simplement.
Senyora innominada, malcasada silent,
em nego a fer el paper de vèrtex d'un triangle
i escoltar penjaments d'un marit impossible.
Però torno a la cambra, on m'espera el teu cos,
no sé encara per què, malcasada silent.
No he esperat ni a la nit
per plantar-me a la casa.
Sé que m'equivocava.
Hauria preferit
que no obrissis la porta.
O millor no venir,
no saber-ne l'adreça.
Tenir algun compromís
a milers de quilòmetres.
Tenir un bitllet de tren.
Senyora innominada, malcasada silent,
ets l'última excepció, de moment, a la regla.
Mai més tercer al triangle, consol de malcasades.
Mai més trucar a una porta mentre miro un rellotge,
i tu que surts a obrir-me, senyora innominada.
La cantante, flautista y compositora catalana Magalí Sare presenta Descasada, un trabajo entre la investigación antropológica y la libertad musical. Sare se sitúa en una escena de mujeres altamente formadas que han redefinido la canción de autor contemporánea.
En Barcelona tenemos la suerte de poder disfrutar de una cada vez más numerosa comunidad de artistas argentinos que habitan la ciudad y que enriquecen nuestra vida cultural. Con pocos días de diferencia tres de ellos han presentado sus respectivos trabajos discográficos en diversos espacios: en una librería abierta a la música, en la sede de un extraordinario refugio asociativo de Sants y en el auditorio de una biblioteca histórica.
La última edición del BarnaSants, la primera dirigida por Marçal Girbau, ha reducido un 40% el número de conciertos pero ha aumentado un 33% la asistencia y la venta de entradas. Girbau, que ha valorado positivamente esta 31 edición en la rueda de prensa celebrada hoy en Barcelona, ha apostado por menos fechas, más peso artístico y producciones propias con recorrido. Y una vez más se ha reivindicado la creación del Ateneu de la Cançó.